وقتي كه هيچ جا!! تاكيد مي كنم هيچ جا!! نه در چت و نه در هيچ جاي فيس بوك به اين بزرگي!! نه در استيتوسشو نه در نوت هاشو نه در هيچي ِ هيچيش!! و نه در تقويم و نه در روي كاغذ و آقا كلا وقتي هيچ گوري توو اين دنياي بزرگي نمي تونم خودمو خالي كنم، بلاگم تنها جاست!!ا
به طور خيلي كلي دلم گرفته و تو جزئياتشس نمي خوام برم خودمم كه هيچ حوصله ندارم!!ا
هشتاد و هشت لعنتي!!! 89 ِ؟؟؟؟
اميدوارم حداقل "لعنتي تر" نباشي!ا
۲ نظر:
وقتی فیس بوک و چت و نت و اینا نتونستن، چه انتظاری از خودم دارم نمی دونم... من که ناتوان ترینم! فک کنم!
موافقم باهات.
هیچ چی ادیتور وبلاگ نمیشه!
هیچ چی ادیتوره مسخره و بدون امکانات 360 نمیشد.
وبلاگ همیشه سنگ صبور من بوده و هست.
صبا شاد باش که شادی سزای توست ، آن روزها که رنج کشیدی ز جان خویش ، امروز این جهان موزۀ دردهای توست! : )
ارسال یک نظر