تنها که می نشینی
هزار جور فکر به سراغت می آید
.
لعنت به فکر های ثابت و پایه

آغوشت....

در آغوشت پنهان می شوم

که پناهگاه منی

در آغوشت  التیام میابم

که مرهم منی

در آغوشت گرم می شوم

که آتش منی

در آغوشت آن میابم

که در خود نمیابم

که مکمل منی

آن قدر خوب جا می شوم در آغوشت

که گویی ساخته شده ای برای در آغوش کشیدنم