تاس ها را بردار
در دستانت چرخي بده
اگر خواستي فوتشان كن
چند دوري پشتك واروو بزن
وِرد و دعا بخوان
باز هم فوتشان كن
حالا تاسها را بيانداز
بلكه بعد از همهي اينها بتواني "جفت شش" بياوري
همهي اينها درست
ولي
اي كــاش بازي ِ ما نيازي به تاس داشت
من، صبـــا
پينوشت1: صورت ِ مسئله رو بفهم
پينوشت2: كمي عمل كن، به جاي ِ حرف
پينوشت3: تاسها را بيانداز.. بلكه خوششانس بودي و مار و پله يا منچ بازي ميكرديم
وسط جاده مي نشينم! دقيقا وسطش! همون جايي كه خط كشي كردن براي جدا كردن لاين ها!
پاهامو توو بغلم مي گيرم! جاده خاليه خاليه! جاده پيچ و خم داره! ( حالا فكرشو بكن الان يه تريلي بياد له م كنه!! هاها! چقدر بخنديم!!! (
جلوم؟؟ م م م م... نمي دونم! تا چشم كار مي كنه جاده ادامه داره! آخرشم مي رسه به يه رديف كوه!
پشت سرم؟؟ قطعا بازم جاده س!
پست سرم هم كوه است!
كوهي پر از روزمرگي، يكنواختي، بي حوصلگي و همون كارهاي هميشه!!
گذشته و آينده
فرقي هم با هم مي كنن؟؟
هر دو جاده اي هستن!! تنها فرقشو شايد اين هست كه گذشته از كوه شروع مي شه و آينده به كوه مي رسه!
البته ابنم خودش يه نوع حقه و كلكه!!
اول فكر مي كني كوه رو رد كردي و يه راه دراز روبروت داري!
فكرشو هم نمي كردي كه بازم بووووم بخوري به همون كوه!
هاها .. گول خوري .. گول خوردي
م م م م .. سوالم اينه كه كوه آينده چجوريه؟؟؟ همونقدر يكنواخت و پر از درد و روزمرگي؟؟؟
سالي كه نكوست از بهارش پيداست... آينده اي كه نكوست از گذشته ش پيداس آيا؟؟؟
.
.
من بگي نگي يه جاييم وسط هاي عمرمو اينا! خب؟؟؟ ( يعني بخوام به مقياس جاده بگم ميشه از نظر طولي هم وسطش...)
تا به الان كه هيچي ياد نگرفتم!
البته يه چيزيو چند سالي هست كه ياد گرفتم! به روي خودم نمياوردم! وجدانم اجازه نمي داد!
ولي الان، به روي همه ميارم!
همين جا!!
.
.
من! هميشه با همه طوري رفتار مي كردم كه دوس داشتم با من رفتار بشه!
ولي ديدم كه نه!!!!!!!!!! مردم كلا به روي خودشون نميارن ! با اين متود رسما اعصاب معصاب نمي مونه واسم!
زين پس تصميم گرفتم "همونجوري كه با من رفتار مي كنن" باهاشون رفتار مي كنم!
گِت ايت؟؟
پس دُرُس رفتار كن!
اين از اين
اون از اون
والسلام!!!
من، صبــا، 12مرداد 88 (عجب روزي)
