۱۳۹۰ مهر ۱۶, شنبه

The child in me

کودک شده ام... دلم کودک شده است البته بیشتر ...
دلم چیز هایی می خواهد... گاهی دست نیافتنی ..
دلم یه دوربین پولاروید می خواد...
دلم کفش قرمز با خال خال های سفید می خواد ... ازونایی که دیده بودم قبلنا .. پای یه کودکی ... پگاه نامی ...
دلم  یه عالمه شکلات می خواد ..
دلم یه عالمه لاک های خوشرنگ می خواد...
دلم یه عالمه پاستل و آب رنگ و رنگ روغن و مداد رنگی و ماژیک و مداد شمعی و رنگ اکریلیک و کاغذ و مقوا و بوووووم می خوام برای نقاشی !!!
دلم آب نبات چوبی که وسطش آدامس داره می خواد ..
دلم یه عالمه بغل می خواد ... سفت..
دلم به سان دخترک های خردسال پاهایش را به زمین می کوبد و می گوید می خوام میخوام می خوام ... همین الان ِ الان می خوام...
ای کودک درون ِمن.. آرام باش....

۱ نظر:

Rasool گفت...

اونی که چهار تا مونده به آخره از همه دلچسب تره ، البته اگه فاعلش به انتخاب خود آدم باشه